صفحه اصلي نقشه سايتپست الكترونيك
جستجوی پیشرفته جستجو در وب
از معلم خود ياد بگير و در زندگي به آن عمل كن. امام علي (ع)
چهارشنبه ٢٣ آبان ١٣٩٧
موقعیت : صفحه اصلی > اخبار 
اخبار > " تحليل بازنمايي پديده‌هاي آموزشي وتربيتي در رسانه‌ها "


  چاپ        ارسال به دوست

گزارش تحلیلی نشست علمی -تخصصی :

" تحليل بازنمايي پديده‌هاي آموزشي وتربيتي در رسانه‌ها "

رسانه‌ها اعم از دیداری، شنیداری، چاپی و دیجیتالی جامعه امروز ما بسیار توسعه یافته است و بطور مستمر واقعیات آموزش و پرورش رسمی ما در منظر نگاه نقادانه و غیر نقادانه صاحبان رسانه قرار دارد. هر گونه رخداد یا واقعه‌ای در مراکز آموزشی و تربیتی در هر منطقه کشور ظرفیت تولید خبر، فیلم، تحلیل و. . . را در رسانه‌ها دارد. از این رو ممکن است برخی از این واقعیات توسط رسانه‌ها انتخاب، تصویر سازی و منتشر گردد و مواردی از آنان بلافاصله به عنوان سوژه‌ای قابل توجه بخش مهمی از افکار عمومی جامعه را تحت تأثیر قرار دهد. در حالی که ممکن اصل واقعیت با آنچه بازنمایی شده همسو نباشد، اما واقعیت بازنمایی شده فارغ از اصل ماجرا قادر است، صحنه اجتماعی را به نفع خود مصادره نماید و مدیران و دست اندرکاران آموزش و پرورش را درگیر موضوع و مسأله‌ای نماید که در واقع چیزی بیش از واقعیت اصیل آموزشی و یا تربیتی است.

از طرفی دیگر گستره وسیع عناصر آموزش و پرورش در کشور (معلمان، دانش‌آموزان، مدیران وکادر واحدهای آموزشی) خود بستری مؤثر و مهم در شکل‌دهی به افکار عمومی جامعه است. تمرکز معلمان از منظر انتقادی به موضوعی مربوط به آموزش و پرورش، می‌توان آن را به نوعی موضوع افکار عمومی جامعه تلقی کرد. نارضایتی و یا رضایتمندی آنان نسبت به برخی از سیاست‌ها و برنامه‌های آموزشی و تربیتی که با کل جامعه و خانواده‌ها درگیر است به راحتی می‌تواند ناکامی و یا موفقیت را برای سیاست‌گذاران و برنامه‌ریزان به ارمغان آورد.

نکته دیگر انگیزه‌ها و دلایل شکل‌گیری پدیده در رسانه‌ای است. برخی از پدیده‌های رسانه‌ای منشأ سیاسی دارند، برخی منشأ ایدئولوژیک و برخی ناشی از حوادث و وقایعی است که عوامل و علل خاص خود را دارند. هر کدام از اینها ظرفیت‌های متفاوتی برای برد رسانه‌ای و فراگیر شدن دارد. آنچه برای مطالعه اهمیت دارد، در عین توجه به منبع شکل گیری پدیده رسانه‌ای، عبور از آن و اتکا به مبانی و تعهد تربیتی در مواجهه با پدیده‌های رسانه‌ای است.

از این رو چگونگی مواجه با پدیده‌هایی رسانه‌ای مرتبط با موضوعات رسمی آموزش و پرورش مسئله مدیران عالی و میانی آموزش و پرورش است. مهم‌ترین دغدغه آنان اثر گذاری مطلوب بر افکار عمومی معلمان در جهت افزایش کارایی برنامه‌های آموزشی و تربیتی پیش بینی شده است. به علاوه برخی از وقایع و حوادثی که در محیط آموزش و پرورش رخ میدهد، ممکن است منشأای خارج از محیط آموزشی داشته باشد، در حالی که رسانه‌ها قادراند با مهارت آن را به عنوان موضوع آموزش و پرورش معرفی نمایند. مانند وجود کودکان بازمانده از تحصیل، اعتیاد نوجوانان که به اعتیاد دانش آموزان معرفی می‌شوند. این عبارات از سر بی مسوولیتی مطرح نمی‌شود. بلکه به معنای این است که نوع معرفی پدیده آسیبی به گونه‌ای است که اصل واقعیت زیر سایه تصویرسازی رسانه‌ها گم می‌شود. در برابر این فعالیت رسانه‌ای مدیران و کارشناسان آموزش و پرورش قادر نیستند به خوبی موضوع را برای افکار عمومی توضیح دهند و به روشنگری بپردازند همین امر مواجهه با پدیده‌های رسانه‌ای مرتبط با آموزش پرورش را پیچیده ساخته است. گاه ناتوانی در مواجهه با پدیده‌های رسانه‌ای ناتوانی در مدیریت آسیب‌های اجتماعی حوزه آموزش و پرورش تلقی می‌شود.

این مطالعه در واقع بدنبال تمرکز نظری و تحلیلی به پدیده‌های رسانه‌ای مرتبط با آموزش و پرورش و مطالعه کیفیت شکل گیری و چگونگی مواجهه با آن با تکیه بر آموزه‌های تربیتی و آموزشی است.

هر پدیده رسانه‌ای به عنوان مورد "case" شرایط ویژه‌ای برای مطالعه دارد. شکل‌گیری هر پدیده رسانه‌ای در حوزه آموزش و پرورش دارای زمان‌بندی است. به گونه‌ای که ممکن یک پدیده تنها چند روز موضوع افکار عمومی باشد و برخی دیگر از پدیده‌ها موضوع چند هفته یا چند ماه و یا چند سال، مسئله و یا دغدغه افکار عمومی و مدیریت آموزش و پرورش باشد.

اهمیت و ضرورت ورود پژوهشگاه به بررسی پدیده‌های رسانه‌ای از منظر تربیتی و آموزشی به سه جهت است.

1- پدیده‌های رسانه‌ای یکی از واقعیات حتمی و آشکار جامعه امروز ماست. بی اعتنایی به آن برای نهادی همچون پژوهشگاه که قصد دارد آموزش و پرورش کشورمان را بشناسد و پشتیبان آن در جهت کارآمدی و کارآیی باشد. بی‌اعتنایی به بخشی مهم و مؤثر در شکل دهی به واقعیت‌های آموزشی، افکار عمومی معلمان و خانواده ها میباشد.

2- جمع آوری روزانه و هفتهای پدیده‌های آموزشی وتربیتی انعکاس یافته در رسانه ها کار پرحجم و ارزشمندي است ولي سودمند نيست مگر اينكه با تحلیل و پژوهش، از نوع نگاه رسانه‌ها به واقعیات آموزشی برای افكار عمومي به وزارت آموزش و پرورش آگاه شد.

3- یکی از انتقادات دستگاه اجرایی آموزش و پرورش نسبت به عملکرد آموزش و پرورش، کندی و ناکارآمدی آن در مواجهه و پاسخ به هنگام در برابر مسایل و چالش های نظام آموزش و پرورش رسمی است. مطالعه و تعمق مستمر و پیوسته بر روی پدیدهای آموزشی و تربیتی انعکاس یافته در رسانه ها، و تهیه گزارش های تحلیلی ماهانه، این امکان را فراهم می آورد که همزمان با شکل گیری پدیده های رسانه ای از منظر پژوهشی نیز پاسخ‌ها و ارزیابی‌ها ارایه گردد.

به کوشش : زنده ياد جعفر افقهي فريماني و دكتر شهناز هاشمي



١٨:٣٨ - دوشنبه ١٥ مرداد ١٣٩٧    /    شماره : ١٤٤٣٦    /    تعداد نمایش : ٢٥٣


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




صفحه اصلي |تماس با ما|پست الكترونيك